Gangnam style adopted by the Arab World

The YouTube hit ‘Gangnam Style’, by Korean singer PSY, also hits the Arab world. It is heard in cities throughout the region, including Sanaa (Yemen), as Your Middle East contributor Adam Baron reported last December.

Many local artists were inspired by PSY and created their own version of this hit song. The original tune parodies the lifestyle of rich Koreans. The Arab versions target local habits and way of life, in different forms and styles. Some examples include:

– Egyptian Style. Egyptians have a name to maintain as funny people. Well done with this ‘Hobba Egyptian Style’. It’s a hilarious insight into the elite of Egypt; sushi, jazz, Facebook, Twitter and laptops.

– Saudi Style. It features a sarcastic depiction of the phenomenon known in the Saudi society as “the guy in undershirt and thobe pants.” This expression refers to young men who wear white undershirts and thobe pants which look more like undergarments. Click here for a detailed account of this phenomenon.

– Moroccan Style. This is a video parody by a group of Moroccans, ‘singing’ the official song.

 Algerian Style. Animation style video and singing about the European lifestyle some Algerians like to pursue.

Many more can be found on YouTube. Some are professional, some funnier than others, but there is enough to enjoy! As Adam Baron stated in his piece on Gangnam Style in Sanaa “what unites us is ultimately more powerful than what divides us. Regardless of culture, religion or language, people are largely after the same things.”

For the past few months, that has clearly been Gangnam Style and the uniting effect of this global phenomenon is obvious. Thank you PSY!

Deze post schreef ik voor Your Middle East, een internationale website over de regio.

Alexine Tinne (1835) reisde al naar het Midden-Oosten

Alexine TinneSterke vrouwen te over in de Arabische wereld, maar Nederland kent ook stoere dames. Al in 1835 werd Alexine (ook wel Alexandrine) Tinne geboren, in een rijk, adelijk, Haags milieu. Van jongs af aan droomde ze van reizen, naar Afrika, het Oosten en verder. Ze ondertekende een brief aan haar nichtje met: ‘Reine de Palmyra’. Daarmee verwees ze naar de koningin van Palmyra, de illustere Zenobia.

Het reizen zat in de familie, want voor haar tiende was ze al met haar ouders in Rome, Nice en Parijs geweest. En dat in een tijd dat reizen heel wat meer voeten in de aarde had dan nu. Stukken van de wereld waren nog niet in kaart gebracht, het waren nog witte vlekken.

In 1855 werd het tijd voor het echte werk, op reis richting die witte vlekken. Alexine vertrekt – samen met haar moeder en hun enorme gevolg (daarover zometeen meer)- voor verschillende reizen naar het Midden-Oosten. Tijdens die reizen bezoekt ze Egypte, Libanon, Syrië en het heilige land. De reis van Luxor naar de Rode Zee, die we nu in een uur of vier doen, duurde zestien dagen (!) per karavaan. In Egypte ontwikkelde ze het idee om verder de Nijl op te varen, diep Afrika in.

Dames van stand reizen natuurlijk niet basic. IJzeren ledikanten, matrassen, kisten vol zilveren bestek en porselein servies werden door het enorme gevolg van de dames meegedragen. Lees verder

Mijn post voor Women Inc over de Sterke vrouwen van de Arabische wereld

BlogWomen Inc, het vrouwenplatform, plaatste onlangs een oproep voor het insturen van een blog. Onderwerp vrij te kiezen, als het maar aansloot bij de doelgroep van Women Inc. Ik kroop in de pen en schreef onderstaande blog over de sterke vrouwen van de Arabische wereld. En ik won er nog een mooie roman ook mee!

Op deze laatste dag van 2012 deel ik hem graag met jullie. 

 

De sterke vrouwen van de Arabische wereld

De Arabische wereld: 400 miljoen inwoners, waarvan ruim de helft vrouwen. Zouden al die vrouwen niks kunnen en mogen? Dat lijkt me niet! In deze blog aandacht voor de krachtige dames in de Arabische wereld.

Het beeld in het westen over de positie van vrouwen in de Arabische wereld is vaak treurig. We kennen allemaal de ellendige verhalen. Daar wil ik niet aan voorbij gaan, maar ik wil je ook een andere kant laten zien, namelijk welke krachtige vrouwen deze regio kent.

Ieder voor zich en soms ook samen zetten zij fantastische dingen neer en op die manier dragen deze vrouwen bij aan de emancipatie. Van vrouwen, van mannen en dus ook van de cultuur. En let wel, het gaat hier om emancipatie vanuit de eigen cultuur, niet opgelegde emancipatie vanuit onze westerse waarden en normen. De belangrijkste bijdrage die het westen kan leveren aan de emancipatie in de Arabische wereld, is volgens mij dan ook het uitlichten van krachtige voorbeelden, waarmee we onze steun uitspreken. Die zijn er voldoende. Om je een idee te geven, wil ik hier drie voorbeelden delen.Lees verder

Kunstenares Bahia Shehab zegt ‘La’ (nee)

No to strippingDe Libanees-Egyptische kunstenares Bahia Shehab vertelt in dit TED filmpje over haar fascinatie voor het woord ‘La’, ‘nee’ in het Arabisch. Wat begon als een kunstwerk, werd in de periode na de omverwerping van Mubarak haar manier om een bijdrage te leveren aan de revolutie. Ze spoot het woord ‘La’  op vele muren, met ondertitels: no to military rule, no to a new pharao, no to violence en no to stripping (hiernaast). Haar motto: ‘You can crush the flowers, but you can’t delay spring’. Een krachtige dame die op haar eigen manier uit wat zij voelt.

Nog een leuk bericht van de NRC website: Egyptische revolutie-graffiti overgeschilderd en weer aangebracht.

Laat je onderdompelen in de wereld van de Egyptische graffiti!

 

 

Taboedoorbrekende roman ‘Het Yacoubian’

Het Yacoubian/ toestemming van uitgeverij MouriaCultuur vindt ook zijn weerslag in boeken. Een heerlijk boek van Egyptische hand is ‘Het Yacoubian’. De Egyptische tandarts Alaa Al Aswany schreef hiermee in 2002 een bestseller, die vanuit het Arabisch in meer dan dertig talen is vertaald. De roman deed veel stof opwaaien in de Arabische wereld, onder andere door de openheid over homosexualiteit en de maatschappij-kritische toon (corruptie en sociale taboes).

Het verhaalt over het Yacoubian, een appartementengebouw in het hart van Caïro, neergezet rond 1930. Toen woonden er enkel rijken en hoogwaardigheidsbekleders met hun gezin. In 1990, aan de vooravond van de Golfoorlog, is het de woning van vele gezinnen, appartementen zijn opgedeeld en in de hutjes op het dak (vroeger alleen voor opslag gebruikt) wonen ook hele gezinnen.

Dit overvolle gebouw is een mooie metafoor voor de Egyptische samenleving. Ook is het de perfecte setting voor een ontluikende liefde tussen twee jonge mensen, de uiteindelijke radicalisering van een van beiden, een bemiddelde homo die in het homofobe Egypte zijn weg probeert te vinden en een rijke zakenman die vooral achter de vrouwen aanzit en door zijn zus uit zijn eigen appartement wordt gezet. Veel verhaallijnen die af en toe samen komen en dan weer hun eigen weg gaan.

Lees verder

Het Egypte van Naguib Mahfouz

Naguib MahfouzOp 11 december 2011 was het de 100ste geboortedag van Naguib Mahfouz. Deze Egyptische schrijver (1911-2006) is ongetwijfeld de beroemste schrijver uit de Arabische wereld, omdat hij in 1988 de Nobelprijs voor de Literatuur won. Ondanks deze waardering is Mahfouz nog altijd een onbekende schrijver voor velen, helaas.

Mahfouz heeft in zijn schrijversloopbaan heel veel geschreven, maar het bekendst is toch wel zijn Caïro-trilogie waarin hij in drie delen een familie volgt en en passant een prachtig beeld van Caïro schetst, en specifiek van de volkswijk waar hijzelf opgroeide. Ik heb ook goede herinneringen aan het boek ‘In een roes op de Nijl’: intelectuelen die samen komen op een boot op de Nijl en die genieten van alles wat god verboden heeft. Prachtig geschetst. Het verhaal werd in 2002 met onder meer Sabri Saad el Hamus bewerkt tot een Nederlands toneelstuk.

Ter ere van zijn 100ste geboortedag schreef een journalist van de Engelse krant de Guardian een boeiend portret. De trilogie en ook veel ander werk is in vele talen vertaald, waaronder het Nederlands. De boeken van Mahfouz zijn nog steeds te koop en te leen.

De vrouwen van de Arabische lente vallen in de prijzen

Vrouwen tijdens de Arabische LenteDe inzet van de vele vrouwen tijdens de Arabische lente gaat gelukkig niet onopgemerkt voorbij: de Nobelprijs voor de Vrede, de Sakharov Prize for freedom of thought en de Anna Politkovskaya Award gingen in 2011 allemaal naar Arabische vrouwen die een belangrijke rol spelen in de Arabische lente.

In de prijzen vielen:

  • Tawakkul Karman uit Jemen
  • Razan Zaitouneh uit Syrië
  • Asmaa Mahfouz uit Egypte

Lees verder

Sint in Caïro

Twee pieten in CairoSinterklaas komt ook in Caïro langs. Uiteraard zou ik zeggen, want waar komt de lieve man niet? Op de Shellschool en bij de Nederlandse ambassadeur viert de Nederlandse gemeenschap Sinterklaas. Tijdens mijn studietijd in Egypte -jaren negentig- mochten mijn studievriendin en ik pietjes zijn.  Sint en pieten werden per koetsje door het warme Caïro vervoerd. Ik ‘viel’ uit de koets en strompelde met een verbonden been naar de residentie. Daar mocht ik de Hollandse kindjes opjutten om keihard ‘Sint!’ te roepen. Een bijzonder geluid in deze omgeving en met deze temperaturen. Uiteraard vond Sint de weg naar al die blije kids.

Lees verder

De sfinx in Caïro = net als de zak van Sinterklaas

Sfinx in GizehDe pyramides in Gizeh, Caïro (die drie mooie pyramides op een rijtje), worden ‘bewaakt’ door de wereldberoemde sfinx, Abul Haul in het Arabisch. Een sfinx is een mytisch figuur dat in verschillende culturen voorkomt, in de Griekse maar dus ook in de Egyptische cultuur. De Egyptische sfinx is half man, half leeuw en hij werd onder meer gezien als wachter. Naast deze sfinx in Gizeh staan er bijvoorbeeld ook sfinxen in Memphis (ook bij Caïro) en langs de toegangslaan bij de tempels van Luxor en Karnak. Het is niet helemaal duidelijk hoe oud de sfinx van Gizeh is, de ideeën daarover lopen uiteen. Tijdens mijn reizen door Egypte kom ik graag bij de pyramides en even rustig zitten bij die imposante sfinx is vaste prik. Deze twee vermakelijke verhalen horen voor mij altijd bij de sfinx.Lees verder

Sterke vrouw Nawal El Sadaawi

Nawal El SaadawiZe is al over de tachtig, maar nog altijd strijdvaardig: ik heb het over de Egyptische Nawal El Sadaawi (1931), een echte sterke vrouw! Ze werd opgeleid als gynaecologe en is zeer actief als schrijfster, politiek activiste en feministe. Dit jaar zagen we haar weer meer in de media, naar aanleiding van de revolutie in Egypte. Ze protesteerde mee met de betogers op het Tahrir plein en gaf haar ongezouten mening, zoals in dit filmpje waarin ze vertelt dat het regime van Mubarak mensen betaalde met een kip en 50 pond om betogers te slaan. In een ander interview vertelde ze dat ze het nog steeds als haar rol ziet om mensen bij elkaar te brengen: het platform te bieden.

In een interview met de Guardian uit juli 2011 geeft zij haar visie op de revolutie: “het hoofd [Mubarak] is weg, maar het lijf [zijn getrouwen] is er nog”. Ze blijft hoopvol, want ze droomt al van deze revolutie sinds ze 10 jaar is. Hier is ze zelf aan het woord.

Lees verder