Mijn post voor Women Inc over de Sterke vrouwen van de Arabische wereld

BlogWomen Inc, het vrouwenplatform, plaatste onlangs een oproep voor het insturen van een blog. Onderwerp vrij te kiezen, als het maar aansloot bij de doelgroep van Women Inc. Ik kroop in de pen en schreef onderstaande blog over de sterke vrouwen van de Arabische wereld. En ik won er nog een mooie roman ook mee!

Op deze laatste dag van 2012 deel ik hem graag met jullie. 

 

De sterke vrouwen van de Arabische wereld

De Arabische wereld: 400 miljoen inwoners, waarvan ruim de helft vrouwen. Zouden al die vrouwen niks kunnen en mogen? Dat lijkt me niet! In deze blog aandacht voor de krachtige dames in de Arabische wereld.

Het beeld in het westen over de positie van vrouwen in de Arabische wereld is vaak treurig. We kennen allemaal de ellendige verhalen. Daar wil ik niet aan voorbij gaan, maar ik wil je ook een andere kant laten zien, namelijk welke krachtige vrouwen deze regio kent.

Ieder voor zich en soms ook samen zetten zij fantastische dingen neer en op die manier dragen deze vrouwen bij aan de emancipatie. Van vrouwen, van mannen en dus ook van de cultuur. En let wel, het gaat hier om emancipatie vanuit de eigen cultuur, niet opgelegde emancipatie vanuit onze westerse waarden en normen. De belangrijkste bijdrage die het westen kan leveren aan de emancipatie in de Arabische wereld, is volgens mij dan ook het uitlichten van krachtige voorbeelden, waarmee we onze steun uitspreken. Die zijn er voldoende. Om je een idee te geven, wil ik hier drie voorbeelden delen.Lees verder

Kunstenares Bahia Shehab zegt ‘La’ (nee)

No to strippingDe Libanees-Egyptische kunstenares Bahia Shehab vertelt in dit TED filmpje over haar fascinatie voor het woord ‘La’, ‘nee’ in het Arabisch. Wat begon als een kunstwerk, werd in de periode na de omverwerping van Mubarak haar manier om een bijdrage te leveren aan de revolutie. Ze spoot het woord ‘La’  op vele muren, met ondertitels: no to military rule, no to a new pharao, no to violence en no to stripping (hiernaast). Haar motto: ‘You can crush the flowers, but you can’t delay spring’. Een krachtige dame die op haar eigen manier uit wat zij voelt.

Nog een leuk bericht van de NRC website: Egyptische revolutie-graffiti overgeschilderd en weer aangebracht.

Laat je onderdompelen in de wereld van de Egyptische graffiti!

 

 

Taboedoorbrekende roman ‘Het Yacoubian’

Het Yacoubian/ toestemming van uitgeverij MouriaCultuur vindt ook zijn weerslag in boeken. Een heerlijk boek van Egyptische hand is ‘Het Yacoubian’. De Egyptische tandarts Alaa Al Aswany schreef hiermee in 2002 een bestseller, die vanuit het Arabisch in meer dan dertig talen is vertaald. De roman deed veel stof opwaaien in de Arabische wereld, onder andere door de openheid over homosexualiteit en de maatschappij-kritische toon (corruptie en sociale taboes).

Het verhaalt over het Yacoubian, een appartementengebouw in het hart van Caïro, neergezet rond 1930. Toen woonden er enkel rijken en hoogwaardigheidsbekleders met hun gezin. In 1990, aan de vooravond van de Golfoorlog, is het de woning van vele gezinnen, appartementen zijn opgedeeld en in de hutjes op het dak (vroeger alleen voor opslag gebruikt) wonen ook hele gezinnen.

Dit overvolle gebouw is een mooie metafoor voor de Egyptische samenleving. Ook is het de perfecte setting voor een ontluikende liefde tussen twee jonge mensen, de uiteindelijke radicalisering van een van beiden, een bemiddelde homo die in het homofobe Egypte zijn weg probeert te vinden en een rijke zakenman die vooral achter de vrouwen aanzit en door zijn zus uit zijn eigen appartement wordt gezet. Veel verhaallijnen die af en toe samen komen en dan weer hun eigen weg gaan.

Lees verder

Het Egypte van Naguib Mahfouz

Naguib MahfouzOp 11 december 2011 was het de 100ste geboortedag van Naguib Mahfouz. Deze Egyptische schrijver (1911-2006) is ongetwijfeld de beroemste schrijver uit de Arabische wereld, omdat hij in 1988 de Nobelprijs voor de Literatuur won. Ondanks deze waardering is Mahfouz nog altijd een onbekende schrijver voor velen, helaas.

Mahfouz heeft in zijn schrijversloopbaan heel veel geschreven, maar het bekendst is toch wel zijn Caïro-trilogie waarin hij in drie delen een familie volgt en en passant een prachtig beeld van Caïro schetst, en specifiek van de volkswijk waar hijzelf opgroeide. Ik heb ook goede herinneringen aan het boek ‘In een roes op de Nijl': intelectuelen die samen komen op een boot op de Nijl en die genieten van alles wat god verboden heeft. Prachtig geschetst. Het verhaal werd in 2002 met onder meer Sabri Saad el Hamus bewerkt tot een Nederlands toneelstuk.

Ter ere van zijn 100ste geboortedag schreef een journalist van de Engelse krant de Guardian een boeiend portret. De trilogie en ook veel ander werk is in vele talen vertaald, waaronder het Nederlands. De boeken van Mahfouz zijn nog steeds te koop en te leen.

De vrouwen van de Arabische lente vallen in de prijzen

Vrouwen tijdens de Arabische LenteDe inzet van de vele vrouwen tijdens de Arabische lente gaat gelukkig niet onopgemerkt voorbij: de Nobelprijs voor de Vrede, de Sakharov Prize for freedom of thought en de Anna Politkovskaya Award gingen in 2011 allemaal naar Arabische vrouwen die een belangrijke rol spelen in de Arabische lente.

In de prijzen vielen:

  • Tawakkul Karman uit Jemen
  • Razan Zaitouneh uit Syrië
  • Asmaa Mahfouz uit Egypte

Lees verder

Sint in Caïro

Twee pieten in CairoSinterklaas komt ook in Caïro langs. Uiteraard zou ik zeggen, want waar komt de lieve man niet? Op de Shellschool en bij de Nederlandse ambassadeur viert de Nederlandse gemeenschap Sinterklaas. Tijdens mijn studietijd in Egypte -jaren negentig- mochten mijn studievriendin en ik pietjes zijn.  Sint en pieten werden per koetsje door het warme Caïro vervoerd. Ik ‘viel’ uit de koets en strompelde met een verbonden been naar de residentie. Daar mocht ik de Hollandse kindjes opjutten om keihard ‘Sint!’ te roepen. Een bijzonder geluid in deze omgeving en met deze temperaturen. Uiteraard vond Sint de weg naar al die blije kids.

Lees verder

De sfinx in Caïro = net als de zak van Sinterklaas

Sfinx in GizehDe pyramides in Gizeh, Caïro (die drie mooie pyramides op een rijtje), worden ‘bewaakt’ door de wereldberoemde sfinx, Abul Haul in het Arabisch. Een sfinx is een mytisch figuur dat in verschillende culturen voorkomt, in de Griekse maar dus ook in de Egyptische cultuur. De Egyptische sfinx is half man, half leeuw en hij werd onder meer gezien als wachter. Naast deze sfinx in Gizeh staan er bijvoorbeeld ook sfinxen in Memphis (ook bij Caïro) en langs de toegangslaan bij de tempels van Luxor en Karnak. Het is niet helemaal duidelijk hoe oud de sfinx van Gizeh is, de ideeën daarover lopen uiteen. Tijdens mijn reizen door Egypte kom ik graag bij de pyramides en even rustig zitten bij die imposante sfinx is vaste prik. Deze twee vermakelijke verhalen horen voor mij altijd bij de sfinx.Lees verder

Sterke vrouw Nawal El Sadaawi

Nawal El SaadawiZe is al over de tachtig, maar nog altijd strijdvaardig: ik heb het over de Egyptische Nawal El Sadaawi (1931), een echte sterke vrouw! Ze werd opgeleid als gynaecologe en is zeer actief als schrijfster, politiek activiste en feministe. Dit jaar zagen we haar weer meer in de media, naar aanleiding van de revolutie in Egypte. Ze protesteerde mee met de betogers op het Tahrir plein en gaf haar ongezouten mening, zoals in dit filmpje waarin ze vertelt dat het regime van Mubarak mensen betaalde met een kip en 50 pond om betogers te slaan. In een ander interview vertelde ze dat ze het nog steeds als haar rol ziet om mensen bij elkaar te brengen: het platform te bieden.

In een interview met de Guardian uit juli 2011 geeft zij haar visie op de revolutie: “het hoofd [Mubarak] is weg, maar het lijf [zijn getrouwen] is er nog”. Ze blijft hoopvol, want ze droomt al van deze revolutie sinds ze 10 jaar is. Hier is ze zelf aan het woord.

Lees verder

Fooi…het hoort er ALTIJD bij

 1 Egyptische pondTijdens deze zomervakantie in het toch totaal niet Arabische Italië zat ik ineens met mijn hoofd in de Arabische wereld toen ik iemand fooi zag vragen. Bij een bezinestation onderweg stopten we voor de welbekende plaspauze. Bij de WC’s hing een enorm, officieel, groen bord waarop stond: ‘Free use of toilets, no tipping required’. Lijkt me duidelijk….. Toch? Want toen we er weer uit kwamen, stond de schoonmaker onder het bord, met in zijn hand een beetje geld waarmee hij nonchalant stond te rammelen. HINT HINT…. dit gebaar ken ik zo goed uit Arabische landen. Ik voelde me opgelaten om niet te geven, dus het werkte. Tijd dus voor een post over Baksjies (het Arabische woord voor fooi).

Lees verder

Egypte roept: Ik wil trouwen!

I want to get Married!De juiste huwelijkspartner vinden houdt de gemoederen in Egypte bezig. De afgelopen weken las ik het boek ‘I want to get married‘ van de jonge Egyptische Ghada Abdel Aal. Zij startte met bloggen over haar avonturen rondom het vinden van een echtgenoot en haar blog werd een hit, later in andere talen als boek op de markt gebracht. Hilarisch hoe ze bruidegom nummer 1, 2,3 en verder beschrijft. De ene met betere bedoelingen dan de ander. Bruidegom 2 bleek een dief die haar in de bus aansprak en aangaf haar vader om haar hand te willen vragen….en die haar uiteindelijk haar geld afhandig maakte. Een andere bruidegom-to-be beschrijft ze als technicolor lover (erg kleurrijk gekleed) en zo volgen er nog velen.

Haar verhaal is in Egypte geen uitzondering, maar de openheid waarmee ze erover schrijft, is ongekend. Toen ik dit boek aan het lezen was, moest ik denken aan een liedje dat ik regelmatig hoorde toen ik in Egypte woonde: ‘Mama, ayza atgawiz, bas ma’andisj felus’ [mama, ik wil trouwen maar ik heb geen geld].

En nog een herinnering: tijdens een rondreis in Egypte die ik begeleidde, werd ‘s ochtends om zes uur op mijn deur geklopt door de jongen van de receptie. Met mijn slaperige hoofd deed ik open, waarop hij DE vraag stelde: ‘Possible marriage?’ Verbouwereerd kon ik alleen maar de deur weer sluiten na een duidelijke ‘Nee’, maar ik ben het nooit meer vergeten.

Wat is er toch aan de hand met trouwen in Egypte?Lees verder