Doc Show us Your Smile over toeristen uit de Golf in Oostenrijk

Na de première op 23 november 2019 van de korte documentaire Show us Your Smile was ik gevraagd om het nagesprek te voeren met regisseur Nicky Maas en producent Ilja Kok. De documentaire laat vakantievierende Golfarabieren in het Oosterijkse Zell am See zien.

Aanleiding voor deze documentaire was wat we in de interculturele communicatie ‘The Experience of Strangeness’ noemen. De regisseur trof tot haar verbazing veel Golfarabieren in dit Oostenrijkse vakantieoord aan. Iets dat niet directe paste in haar beeld van de ‘typische’ toerist die je daar zou verwachten. Ze ging op onderzoek uit, met deze korte documentaire als resultaat. Vrolijke beelden van sneeuwpret voor alle generaties en nationaliteiten, maar ook ongemakkelijke momenten waarin men wel erg ver van elkaar verwijderd lijkt. Met als dieptepunt de regels die de gemeente op enig moment opstelde, over kleding, afdingen en de vraag aan de Arabieren ‘to show us your smile’. Lees verder

Vanuit vrijheid bijdragen aan toekomst voor Syriërs

Op 4 mei was ik aanwezig bij de dodenherdenking in mijn woonplaats. Mijn gedachten dwaalden vanzelf richting de rijkdom van onze vrijheid in Nederland  En ook hoe voorzichtig we daarmee moeten zijn. Ik voel me gezegend dat ik -vanuit die vrijheid- kan bijdragen aan het belangrijke werk van Stichting Roia. In 2018 raakte ik betrokken bij deze NGO die onder het motto ‘ICT for Goodness’ de kracht van ICT inzet om goed werk te doen in het Midden-Oosten.

In de volle hevigheid van het Syrische conflict begonnen een paar IT jongens in 2012 met het opzetten van een alternatief communicatiesysteem (toen alle communicatielijnen afgesloten waren door het regime). Daarna volgden IT services voor andere NGO’s en heel veel slimme oplossingen om activisten hun werk te laten doen. Nu is Roia een serieuze speler in het aanbieden van ICT skills opleidingen in het noorden van Syrië in verschillende ICT academies. Doel is om mensen nieuwe kansen te bieden als programmeur, inclusief de mogelijkheid om zelf inkomen te verdienen. Honderden mensen zijn al getraind en de vraag naar meer is groot. Veel vrouwen doen de opleidingen en de kinderopvang binnen de centra wordt zeer gewaardeerd. Zo kunnen deze vrouwen ook aan een toekomst werken.

In 2018 zette ik samen met Khaled Shabaan, CEO & Founder, ook een Nederlandse stichting op, om zo toekomstbesteding door te werken aan het belangrijke werk van Roia. Juist mijn vrijheid in Nederland bied mij de kans om hieraan bij te dragen. Lees verder

In het theater met Arabische literatuur

Afgelopen januari stond ik samen met collega Arabiste Nicolien Zuijdgeest in Theater Branoul in Den Haag. On stage voor een geïnteresseerd publiek vertelden we over een bestseller uit de Arabische wereld: Het Yacoubian. Deze geweldige Egyptische roman kwam in 2002 uit en werd in 2007 in het Nederlands vertaald. Het boek is ook verfilmd in Egypte. Het is een mozaïekvertelling, gesitueerd in een -ooit- prachtig gebouw in Caïro. Alle rangen en standen leven door (en vooral) naast elkaar en zo schiep schrijver Alaa al Aswany een mooie metafoor voor de Egyptische samenleving. Jaren geleden schreef ik al over het Yacoubian op mijn blog.Lees verder

Vrouwen in Saudi-Arabië mogen rijden

Vandaag- 24 juni 2018- is het zover, in Saudi-Arabië mogen vrouwen ook achter het stuur. Deze post gaat over het activisme en de culturele veranderingen die leidden tot deze historische dag. Want hoe kritisch de geluiden ook zijn over met name (het ontbreken van) gelijke rechten, deze dag wordt -zeker door Saudi’s- als historisch gezien.

De afgelopen tijd stonden de media vol met berichten van Saudische vrouwen die hun (lokale) rijbewijs kregen. Zoals een Facebookpost van een Saudische vriendin die trots haar rijbewijs laat zien. De meeste van deze vrouwen konden overigens al prima rijden, want zij haalden hun rijbewijs tijdens een studie in de Verenigde Staten of het Verenigde Koninkrijk. In hun eigen land mochten ze tot vandaag niet rijden, wat leidde tot veel irritaties over onvrijheid, hoge taxi- of chauffeurskosten en ongelijke rechten.

ActivismeLees verder

Oldtimers kijken in Caïro

Al wandelend door Caïro anno 2018 kom je nog eens wat oldtimers tegen. De ene in betere staat dan de andere, maar allemaal uit een andere tijd. En vrijwel allemaal gewoon in gebruik. Geniet van deze plaatjes, genomen tijdens een rondje op het eiland Zamalek.Lees verder

In Caïro steeds meer kleine galerieën 

Dit jaar was ik voor het eerst sinds lang weer terug in Caïro. Heerlijk! Opvallend in mijn tocht door Caïro na die lange afwezigheid vond ik de kleine galerieën. Veel schilderkunst en in een enkel geval sculpturen. Allerlei kleine ruimtes, soms niet direct in het oog springend. Als je er eenmaal oog voor hebt, kan je die galerieën echter makkelijker vinden. Op Zamalek, een gegoede wijk op een eiland midden in de stad, bezocht ik er een aantal. Vooral de tentoonstelling 7 Female artists bij Khan Al Maghraby vond ik heel aantrekkelijk, in kleur maar ook in onderwerpkeuze.   Lees verder

Prachtige foto’s uit de Arabische wereld….. in Parijs!

Letter Sin, Ahmed el Abi

Letter Sin, Ahmed el Abi

Recent was ik in Parijs, waar (tot 12 november 2017) een prachtige fototentoonstelling is van heel divers werk uit de Arabische wereld. Van een serie waar je jonge meisjes in Libanon ziet, gefotografeerd op jonge leeftijd en als puber, tot een serie over LGBTQ ’s in Tunesië. Of een heel vrolijke serie van Hisham Benohoud van acrobaten die normaal gesproken op het grote plein van Marrakesh hun kunsten vertonen, maar nu datzelfde kunstjes in huiselijke setting tonen. Met de familie op de achtergrond, of zelfs deelnemend eraan.

Ahmad el- Abi uit Egypte maakte een mooie voorstelling van de 28 letters van het Arabische alfabet, die hij werkelijk in allerlei dagelijkse dingen terugziet (foto hiernaast).

De installatie ‘Cairo Cacophony’ van Karim el Hayawan vond ik heel aansprekend. Een reeks van meer dan 100 foto’s gemaakt tijdens wandelingen door Caïro, die in rap tempo achter elkaar worden vertoond, begeleid door allerlei ‘Caireense’ geluiden: muziek, getoeter, stemmen. Zeer herkenbaar.Lees verder

Film: Tunesische Hedi moet kiezen tussen traditie en vrijheid

hediVorige week bezocht ik de persvoorstelling van de Tunesische film ‘Hedi’. De film geeft een mooi beeld van de 25- jarige Hedi die laveert tussen traditie en vrijheid.

Hedi werkt als vertegenwoordiger voor Peugeot en staat op het punt te trouwen met een vrouw die hem niet echt raakt. Zijn moeder heeft alles bedacht en geregeld en ze duldt geen tegenspraak. Economisch gaat het niet goed met Tunesië. Na de onrust van de Arabische lente en verschillende aanslagen blijven toeristen weg, met alle economische gevolgen van dien. Dan wordt Hedi -vlak voor de bruiloft- naar badplaats Mahdia gestuurd om daar te proberen nieuwe klanten voor Peugeot te werven. Al gauw valt hij als een blok voor de vrijgevochten en sprankelende Rim, die als animatrice werkt in een enorm -maar bijna verlaten- hotel. Hedi ontdooit en moet kiezen: volgt hij de traditie of gaat hij voor de vrijheid?

Mooi gefilmd en een realistisch verhaal, tegen de achtergrond van het Tunesië van nu. Ook zeer herkenbaar uit de Arabische wereld: dat balanceren tussen wat de familie wil en wat je eigen dromen en ideeën zijn.Lees verder

Het plezier om met Syrische vluchtelingen te werken

Foto Shukran HollandaSinds oktober 2015 is er ook in mijn woonplaats een noodopvang voor vluchtelingen. Nu, drie maanden, later kijk ik met veel plezier terug op de leuke en goede contacten die daarna ontstonden.

Zo heb ik wekelijks met twee Syrische jongens van 18 en 25 jaar Nederlands geoefend. En wat een stappen hebben zij al gezet! Eind januari kwamen ze bij ons eten, en de gehele avond is er alleen maar Nederlands gesproken.

Zij oefenden met mij Nederlands en maakten kennis met het leven in een Nederlands gezin. Ik leerde van hen meer over hun prachtige maar verscheurde land dat ik in het verleden een aantal keer bezocht heb. Ook hoorde ik over het wachten in de noodopvang en de urenlange wandelingen die je dan maar gaat maken om de dag door te komen. Gelukkig zijn er lokale initiatieven en kan je altijd terecht in de bibliotheek, om aan de taal te werken.Lees verder

2015: Nobelprijs en Sakharovprijs gaan richting Arabische regio

medialle klein2015 was een goed jaar voor erkenning van ontwikkelingen in de Arabische wereld. In 2011 (start van de Arabische revoluties) ontvingen verschillende vrouwen in de Arabische wereld prijzen voor hun inzet. Sindsdien was het wat stil op dit vlak. Lees meer over de prijzen in 2011.

2015 dus. Zowel de Nobelprijs voor de Vrede als de Sakharov Prize voor Freedom of Thought werden toegekend in de Arabische wereld.Lees verder