Wat vinden jongeren in de Arabische wereld?

Photo APVoor de jaarlijkse Arab Youth Survey 2015 werden 3.500 jonge mensen in de Arabische wereld gevraagd naar hun mening. Over democratie, over carrière, over mediagebruik en over het beste land om in te wonen. Er zijn grote regionale verschillen. De situatie in de Golf is dan ook niet te vergelijken met de situatie in bijvoorbeeld Syrie.

Een belangrijke vraag was: ‘What do you believe is the biggest obstacle facing the Middle East?’ Dat bleken IS, terrorisme en de hoge werkloosheid. 81 procent van de respondenten maken zich zorgen over werkloosheid. In de Golfstaten is er veel meer vertrouwen in de overheid om hier het hoofd aan te bieden (68 procent) dan elders in de Arabische wereld (33 procent). Lees verder

Internationale Vrouwendag in de Arabische wereld

International Womens DayOok de Arabische wereld viert Internationale Vrouwendag 2013, zij het beperkt en in specifieke kringen.

Als je op International Womens Day in de database zoekt, dan tref je in Jordanië het AAT festival: kunst, cultuur, optredens en debatten. Aan de basis van dit festival staat onder meer performer Lana Nasser. Een bijzondere, sterke vrouw die door middel van kunst aandacht vraagt voor maatschappelijke kwesties, waaronder de positie van vrouwen. Lees hier mijn eerdere post over Lana Nasser.

In Egypte tref je een aantal dingen aan, waaronder een bijeenkomst nabij de pyramides van Gizeh…georganiseerd door een Nederlandse. Ook kortingsacties voor vrouwen… kortom, slimme marketing.

De cosmopolite Emiraten (Dubai, Abu Dhabi) organiseren meer ter gelegenheid van 8 maart. Onder meer de jaarlijks terugkerende Global Women Leaders Conference.Lees verder

Gangnam style adopted by the Arab World

The YouTube hit ‘Gangnam Style’, by Korean singer PSY, also hits the Arab world. It is heard in cities throughout the region, including Sanaa (Yemen), as Your Middle East contributor Adam Baron reported last December.

Many local artists were inspired by PSY and created their own version of this hit song. The original tune parodies the lifestyle of rich Koreans. The Arab versions target local habits and way of life, in different forms and styles. Some examples include:

– Egyptian Style. Egyptians have a name to maintain as funny people. Well done with this ‘Hobba Egyptian Style’. It’s a hilarious insight into the elite of Egypt; sushi, jazz, Facebook, Twitter and laptops.

– Saudi Style. It features a sarcastic depiction of the phenomenon known in the Saudi society as “the guy in undershirt and thobe pants.” This expression refers to young men who wear white undershirts and thobe pants which look more like undergarments. Click here for a detailed account of this phenomenon.

– Moroccan Style. This is a video parody by a group of Moroccans, ‘singing’ the official song.

 Algerian Style. Animation style video and singing about the European lifestyle some Algerians like to pursue.

Many more can be found on YouTube. Some are professional, some funnier than others, but there is enough to enjoy! As Adam Baron stated in his piece on Gangnam Style in Sanaa “what unites us is ultimately more powerful than what divides us. Regardless of culture, religion or language, people are largely after the same things.”

For the past few months, that has clearly been Gangnam Style and the uniting effect of this global phenomenon is obvious. Thank you PSY!

Deze post schreef ik voor Your Middle East, een internationale website over de regio.

De Doelen brengt stemmen uit de Arabische lente

Afgelopen donderdag (13 december) bracht De Doelen in Rotterdam een bijzonder programma: ‘Stemmen uit de Arabische lente’. Het programma begon met een kort interview met de artiesten. Daarna namen Ghalia Benali (Tunesië/België en Rachid Gholam (Marokko) de zaal mee; naar de revoluties in hun land en van hun cultuur.

Actueel, want hoewel dit proces al in december 2010 begon, is de regio nog altijd volop in ontwikkeling. En ook actueel, want juist door die ontwikkelingen veranderde het programma een aantal keer in de dagen ervoor. Tot mijn spijt kon El General, Tunesische rapper, toch niet van de partij zijn. Ik had hem graag live gezien!

Via Skype werd hij kort geïnterviewd, waarna zijn beroemdste nummer werd vertoond. ‘Rais Lebled’ spreekt de leiders van zijn land aan en spreekt over mensen die afval eten en mensen die sterven. In een cultuur waar zulke directe bewoordingen geen gewoonte zijn, sloeg deze glasheldere boodschap in als een bom. Rais Lebled is ondertiteld, dus de essentie is goed te volgen.Lees verder

Musical over Marokkaanse arbeidsmigrant Driss rocks!

Ik Driss- De MusicalIk, Driss de Musical was mijn zaterdagavondbestemming dit weekend. De dagen ervoor las ik het boek al, over de (fictieve) Marokkaanse arbeidsmigrant Driss die op 21-jarige leeftijd begin jaren zeventig naar Nederland komt. Analfabeet, geen woord over de grens maar wel een rasoptimist. Wat een heerlijk boek, dus enorme zin in de musical!

Driss wordt gespeeld door Fahd Larhzaoui. Bij mijn kids bekend van Huisje, Boompje, Beestje en nu de perfecte Driss en onherkenbaar met zijn krulletjespruik.

Na aankomst in Nederland gaat Driss aan de slag als scholstapelaar in de visafslag van IJmuiden. Werken, werken en overwerken. Zijn echte integratie begint als zijn oog valt op de blonde Jolanda, voor zomerwerk ook aan de slag op de visafslag. Hij leert Nederlands van een vriendelijke gepensioneerde juf en zo vindt Driss steeds meer zijn plekje in Nederland. Hij gaat een opleiding volgen en klimt langzaam omhoog (‘ambitie’ zoals een van de liedjes heet).

De prille relatie heeft het niet makkelijk met de cultuurverschillen. Lees verder

De Arabische wereld door de lens van Arabische fotografes

Les Femmes du Maroc © Lalla Essaydi/Courtesy Edwynn Houk Gallery, New York De Arabische wereld is veel meer dan de dictators, onderdrukte vrouwen en fundamentalisten die de media ons graag laten zien. De regio kent ook een groeiende kunstscene, waaronder een aantal krachtige fotografes wiens werk in musea, galeries en op internet te bewonderen is. Eerder blogde ik ook al over moderne kunst uit de Arabische wereld en over het enige museum ter wereld met hedendaagse Saudische kunst: het Greenbox Museum in Amsterdam.

Graag breng ik het werk van drie Arabische fotografes naar voren. Ik put daarvoor uit het heel arsenaal aan kunstenaars uit de regio, er is echt nog zoveel meer te delen!

Het werk naast deze post is van Lalla Essaydi (Marokko, 1956) en komt uit de serie ‘Les Femmes du Maroc’. Essaydi heeft verschillende prachtige series gemaakt met vrouwen gehuld in witte lakens vol gekalligrafeerde teksten. Dit is haar manier om deze vrouwen een stem te geven. Ik vind haar foto’s zo krachtig en visueel aantrekkelijk, ik zou er graag een aan de muur hangen. Op de website van de Edwyn Houk Gallery zijn diverse series van haar werk te zien.

Reem Al Faisal is een Saudische prinses en fotografe. Lees verder

Arabische moderne kunst verrast

Het werk van Lalla Essaydi (Marokkaanse die nu woont in de VS) spreekt mij ook aan. Voor de serie ‘Converging Territories’ fotografeerde zij vrouwen in doeken gewikkeld waarop hennateksten staan gekaligrafeerd.  In de catalogus van Noorderlicht (Leeuwarden, 2004) waar zij eerder exposeerde en waar ik haar werk leerde kennen, lichtte ze deze serie toe als ‘het geven van een stem aan vrouwen’. Veel van haar werk betreft de vrouwelijke identiteit. Op deze website is de serie ‘Converging Territories’ te zien.

Lees verder

De zandduinen van Merzouga

Zandduinen bij MerzougaIn Marokko liggen prachtige zandduinen. Het is het decor van een verschillende films, waaronder the Mummy(1999). Marokko is gewild als filmlocatie vanwege het mooie landschap en licht. Gladiator (2000) en Lawrence of Arabia (1962) werden er ook opgenomen.

Ik heb warme herinneringen aan de plaats Merzouga, aan de rand van die mooie zandduinen. Tijdens de rondreizen in Marokko die ik begeleid heb, sliepen we in Merzouga eerst een nacht in een lemen hotel. Heerlijk sfeervol. Als het ‘s avonds donker werd, kon je er prima op het terrasje zitten, onder de sterrenhemel terwijl er altijd wel iemand was die op een gitaar speelde.

Lees verder

Fooi…het hoort er ALTIJD bij

 1 Egyptische pondTijdens deze zomervakantie in het toch totaal niet Arabische Italië zat ik ineens met mijn hoofd in de Arabische wereld toen ik iemand fooi zag vragen. Bij een bezinestation onderweg stopten we voor de welbekende plaspauze. Bij de WC’s hing een enorm, officieel, groen bord waarop stond: ‘Free use of toilets, no tipping required’. Lijkt me duidelijk….. Toch? Want toen we er weer uit kwamen, stond de schoonmaker onder het bord, met in zijn hand een beetje geld waarmee hij nonchalant stond te rammelen. HINT HINT…. dit gebaar ken ik zo goed uit Arabische landen. Ik voelde me opgelaten om niet te geven, dus het werkte. Tijd dus voor een post over Baksjies (het Arabische woord voor fooi).

Lees verder

Aanpassen aan een nieuwe cultuur, stap 1: Marokko

Koutoubia in MarrakechMijn studievriendin en ik gingen in 1995 voor het eerst samen naar een Arabisch land: Marokko, beiden 19 jaar oud. Onze gezamenlijke vuurdoop als twee Nederlandse dames in een Arabisch land. Die reis heeft mij veel geleerd zoals het nut om iets minder uitbundig naar buiten te treden, iets waar we in Nederland gewend aan waren. Dit vertaalt zich in gedrag, maar ook in kledingkeuze. Ik merkte dat als ik me gematigd kleedde (redelijk bedekkend en niet te opvallend) ik minder werd lastig gevallen. Onze westerse verschijning was al opvallend genoeg, daar hoefden we onze kleding niet voor in te zetten 😉 Lees verder